Terceiro e último disco até hoxe en día do grupo. Baixo o título, Be Zeta, dúas letras aparentemente sen sentido, coas que o grupo quere facer, unha vez más, referencia ao Bierzo (o seu territorio natal), posto que Be Zeta é a representación fonética e escrita das letras BZ, que serían las siglas da palabra Bierzo, como se dunha matrícula se tratase.

Esta rexión está situada xeograficamente a cabalo entre Galiza, Asturias, León e, máis ao sur, aínda que non adxacente, Zamora. Esta situación, culturalmente privilexiada, serve para que O Bierzo beba de todos estes territorios e conforme co paso dos séculos unha identidade de seu aínda que sen illarse, nin pretendelo, das zonas veciñas. É por isto, que o grupo quere reflectir esta situación neste novo disco. Tomando como referencia xeográfica O Bierzo, escolleu unha serie de temas tradicionais das zonas limítrofes e pasounos baixo o seu particular filtro musical. Así aparecen temas tradicionais como a Muiñeira de Baillo (A Cabreira, entre O Bierzo e Zamora), a Jota de la Montaña (Laciana, ao norte, entre Asturias e O Bierzo), Ancares-Leitariegos (Ancares, comarca do noroeste do Bierzo e porto de Leitariegos, entre Asturias e León), Ramo Verde (Sanabria, comarca de Zamora), Corrido del Bierzo Alto e Las Boleras de Noceda (das comarcas do Bierzo Alto).

Por outra banda, ademais das cancións tradicionais, o grupo segue a compor e a interpretar os seus propios temas, que son un reflexo da influencia que o seu contorno inmediato supón, a terra como fonte de inspiración: Si Vas, Al Sol en sol, Run dum, É día chao e mais Arre Michel. Todo isto se combina cunha selección moi coidada de imaxes que acompañan a música para terminar de moldear unha opinión audiovisual sobre os diferentes temas que alegran e preocupan ao grupo, sempre dun xeito discreto e afastado da polémica directa, que cada quen pense que é o que o disco lle quere transmitir.